Marcel Marx heeft zijn oude zwerversleven vaarwel gezegd en probeert een huiselijk bestaan op te bouwen in Le Havre. Als schoenpoetser is het leven geen vetpot, maar zijn vrouw Arletty zorgt goed voor hem. Marcel is tevreden met het leven tot het lot hem in contact brengt met een minderjarige Afrikaanse vluchteling. Marcel ontfermt zich over de jongen.